Martyr

Sa isip kong napapagod

Di matanggal ang saki kahit hinahagod

Bakit ba ganito nalang palagi

Lagi nalang sumusunod sa sabi

Gusto kong lumayo

Isipin muna ang sarili ko

Ayoko ko ng magmukhang aso

Na palaging nakabuntot sa iyo

Gusto ko din naman maging tao

Na kayang gawin kahit ano

Gusto kong maging normal

Na hindi mo pinaramdam sa akin , mahal

Gusto kong kalimutan ka

Katulad ng paglimot ko sa mali at tama

Huwag mo na akong lapitan, maawa ka

Hayaan mo naman akong lumigaya, sinta

Ngunit bakit mahal parin kita

Sa kabila ng sakit na nadarama

Ganito ba ka manhid ang puso

Kapag palaging bugbog sarado?

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s